Ziekenhuisopname door virusinfectie

Sinds vorige week is Sara flink aan het snotteren door een stevige verkoudheid. Ze heeft er een paar dagen mee op bed gelegen en het leek ons een kwestie van tijd voordat ik of Mika hier ook door aangestoken zou worden. Dat bleek inderdaad zo te zijn, sinds afgelopen zaterdagavond werd Mika steeds wat zieker. Uiteindelijk een stuk heftiger dan we verwacht hadden.

Wat zaterdag begon met mopperen ging door tot een lichte koorts de avond erna. Vanochtend was het nog wat vervelender geworden voor hem; met ademen piepte en steunde hij. We besloten de huisarts te bellen en konden gelukkig snel terecht. Hij schreef Mika een antibiotica kuurtje voor en gaf wat tips om hem er weer wat sneller bovenop te helpen.

In de loop van de dag werd het gepiep echter alleen maar erger en wilde Mika ook niet meer eten of drinken. Sara belde om terwijl ik rond vier uur op weg was naar een afspraak om te overleggen of we de huisarts nog eens zouden bellen. Daar kon Mika gelukkig alweer snel terecht.

De huisarts constateerde dat het gedurende dag toch wel veel erger was geworden en stuurde ons door naar het ziekenhuis. Nu zat ik op dat moment in Eindhoven en kon niet direct terug komen. Gelukkig wilde de huisarts Sara wel even naar het Radboud ziekenhuis brengen.

Tegen de tijd dat ik aankwam was de situatie net weer onder controle; Mika had het erg zwaar gehad en zat tegen uitputting aan. Door een virusinfectie is zijn keelholte op gaan zetten en ging het ademen steeds moeilijker. Gelukkig konden ze met behulp van medicatie helpen; de spullen voor een intubatie lagen al klaar..



De artsen, er stonden er een stuk of vier toen ik binnenkwam, wilde Mika graag een nachtje houden. Op de kinderafdeling kon Sara gelukkig blijven slapen. Beide zijn nu nog in het ziekenhuis dus. Sara slaapt bij Mika op de kamer.

Met Mika gaat het al weer een stuk beter, hij heeft ook weer een fles melk gedronken en ademt weer een stuk rustiger. Vannacht krijgt ie nogmaals antibiotica en stoom-medicatie. Dan wordt er morgen verder gekeken. Inmiddels is Mika in elk geval buiten levensgevaar. Als je de artsen dat dan hoort zeggen bedenk je pas hoe het mis kan gaan..

Het heftigste gedeelte heb ik zelf dus gemist, maar de avond was er ook voor mij heftig genoeg door. Tijd voor bed dus, en hopelijk is Mika morgen weer een stuk verder opgeknapt!