Zodra je baby zo'n beetje zelfstandig weet te gaan zitten mag ie in een kinderstoeltje. Als je het daarvoor al probeert dan schijnt dat slecht te zijn voor de rug. Mika is inmiddels ongeveer zover dat ie kan zitten en hij wil het in elk geval graag. Van de fysiotherapeut mochten we langzamerhand gaan beginnen. In eerste instantie nog maar heel kort; een minuutje bijvoorbeeld.
Eergisteren hebben we daarom de
Stokke Tripp Trapp stoel in elkaar gezet die we een paar weken geleden al eens gekocht hadden. Met accessoires en al ben je zo'n 250 euro kwijt voor de stoel, dus echt goedkoop is ie niet. Ze schijnen echter wel een leven lang mee te gaan en in principe kun je er zelfs als volwassene nog op zitten.
Over de Stokke stoel hebben we ook niet te lang nagedacht. Uit de vriendenkring bleek wel dat dit de stoel was die je moest hebben en Sara had ook al langer deze stoel op het oog. Dat is gemakkelijk kiezen dan. We hebben de whitewash kleur genomen omdat die goed bij onze witeiken meubels past; dat blijkt gelukkig te kloppen, de kleur is prima!
We hebben hem dinsdag uiteraard ook gelijk even in de stoel gezet. Daar zit ie stevig in en kan hij niet zomaar uitvallen. Vanavond hebben we hem er opnieuw even kort ingezet en ditmaal heb ik ook even een fotootje voor het archief gemaakt.

Bij alle stapjes die hij maakt bedenk je weer hoe hard het gaat. Over een paar maandjes wordt Mika alweer 1 jaar en hij is in de tussentijd flink gegroeid. Toen we vorige week bij de twee weken oude
Louise (de dochter van vriend en collega Michael) op bezoek waren viel pas echt op hoe enorm groot Mika dan is vergeleken met een pasgeboren baby. En dan te bedenken dat Mika bij zijn geboorte nog bijna anderhalve kilo minder woog dan Louise..